yaz yaklaşıyordu, herşeyi yoluna koymalıydı, çünkü kendi yolu onu çağırmaya başlamıştı bile.eve girdiği gibi doğru mutfağa koştu. suyu demliğe, demliği ateşe koydu. Attı kendini koltuğa ve gazeteden ona bakan kendini gördü...
???...
hızla hatırladı; yazlık sinema işi, semt gazetesi, esrarengiz cinayet, kayan mizanpaj, salak editörler... hay allah, neyse artık olan olmuş derken, yazlık sinemanın programı, afişleri ve belki olursa programda gösterilecek filmlere ilişkin kendi hazırlayacağı küçük film kitapçığı ile ilgili bugün kızlarla konuştuklarına kaydı düşünceleri... her yaz yaptığı seyyar kahvecilik işi sanılacağı kadar keyfi değildi. herşeyin kendi tarzında bir düzeni vardı. Bu iş içinde yağmur, günü geldiğinde yolda olmalıydı. fakat paniklemekten nefret ediyordu. düşünceler nasıl oluyor da hiç seslerini yükseltmeden bu kadar baş ağrıtabiliyorlardı?
bir çay içerse kendine gelecekti. yine gözü kendi fotoğrafına ve sonra hemen yanındaki cinayet haberine kaydı. böyle haberler içinde yaşanılan çevrede olunca insanı daha bir korkutuyordu. Belki gün içinde yanımdan geçip gitmiş, bir an göz göze geldiğim bir adamdı diye düşündü yağmur... ürpertici bir olasılıktı bu... bu tatsız düşüncelerden hızla kurtulmak istercesine hızla kalktı gömüldüğü koltuktan...